የግእዝ ቋንቋ ለኢትዮጵያ የሥልጣኔ፣ የታሪክና የሃይማኖት ዋና አምድ ነው። «ግእዝ» የሚለው ቃል በትርጓሜው የመጀመሪያ ወይም ቀዳማይ ተብሎ የሚታወቅ ሲሆን፣ ይህም ቋንቋው በኢትዮጵያ ምድር ካሉ የጽሕፈት ሥርዓቶች ሁሉ ቀዳሚ መሆኑን ያመለክታል። በተጨማሪም «አግዓዚ» ከሚለው ቃል ጋር በመያያዝ ነፃ ወይም የነፃ ሕዝቦች ቋንቋ የሚል ጥልቅ ትርጉም ይይዛል።

ይህ ቋንቋ ከብዙ ሺህ ዓመታት በላይ የዘለቀ የጽሑፍ ታሪክ ያለው ሲሆን፣ በተለይም በአክሱም ሥልጣኔ ዘመን የአናባቢና የተነባቢ ሥርዓት (አቡጊዳ

• Abugida) አሟልቶ በመያዝ ለኢትዮጵያ ሴማዊ ቋንቋዎች ሁሉ እንደ እናትና እንደ ጀርባ አጥንት ሆኖ አገልግሏል። ቋንቋው የአገሪቱ ሁለንተናዊ ማንነት የተገነባበት የድንጋይ ማዕዘን ነው። ጥንታዊቷ ኢትዮጵያ የደረሰችበትን የረቀቀ ሥልጣኔ፣ የንግሥና ታሪኳንና ከዓለም ጋር የነበራትን ዲፕሎማሲያዊ ግንኙነት ለትውልድ ያበረከተ የታሪክ መዝገብ ከመሆኑም በላይ፣ ዛሬ ለምንጠቀምባቸው ለብዙዎቹ የአገራችን ቋንቋዎች የቃላትና የሰዋስው ምንጭ በመሆን ለሥነ-ጽሑፋችን ልዩ ውበትን አላብሷል።

ከዚህም ባሻገር፣ ሕዝቡ ለዘመናት ሲመራባቸው የኖሩት የፍትሕ ሥርዓቶች፣ የሥነ-ከዋክብትና የሕክምና ጥበቦች፣ እንዲሁም ማኅበራዊ ወጎችና ዕሴቶች በሙሉ በዚሁ በግእዝ ቋንቋ ተጽፈውና ተቀርጸው የቆዩ በመሆናቸው፣ ግእዝ የኢትዮጵያ የታሪክ ትንሳኤ፣ የሥልጣኔዋ ፋና፣ የማንነቷ መቅረዝ እና የባህላዊ እሴቶቿ ሁሉ ማኅደር ነው። ባጭሩ ግእዝ ለኢትዮጵያ ሀገራዊ ገጽታ የቀለሟ ማድመቂያ፣ የታሪኳ ድርና ማግ፣ እንዲሁም ለዘመናዊ ሥልጣኔዋ መነሻ የሆነ የዕውቀት መጋዘን በመሆኑ፣ ቋንቋውን ማወቅ ማለት የኢትዮጵያን ጥንታዊና ታላቅ ማንነት ከመሠረቱ መረዳት ማለት ነው። በመሆኑም ኢትዮጵያውያን በሙሉ ልንማረውና ልናውቀው የሚገባ የታሪካችን መሠረት ነው።